جستجو کردن

حسد

١ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

لایَجتَمِعُ الحَسَدُ وَ الایمانُ فی قَلبِ امْرِیءٍ.

حسد و ایمان (هرگز) در دل یک نفر با هم جمع نمی‌شوند.

 

٢ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

الحَسَدُ مَقنَصةُ اِبلیسَ الكُبری!

حسد، بزرگترین دام شیطان است!

 

٣ـ امام حسن مجتبی(ع):

هَلاكُ الناسِ فی‌ثلاثٍ: اَلكِبرُ و الحِرصُ وَ الحَسَد.

این سه چیز مردم را به هلاکت رسانده است: تکبر، حرص و حسد.

 

٤ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

اَقَلُّ النّاسِ لَذّةً اَلحَسود.

آدم حسود كمترین لذت و خوشی را از زندگی می‌برد.

 

٥ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الحَسَدُ یُذیبُ الجَسدِ.

حسد، بدن آدمی را آب و گداخته می‌کند.

 

٦ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

الحاسِدُ مُغتاظٌ علی مَن لاذَنبَ لَه!

آدم حسود بر کسی غیظ و غضب دارد که گناهی نکرده است!

 

٧ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الحسودُ غضبانُ علی‌القَدَر!

آدم حسود (در حقیقت) از مقدّرات الهی غضبناک و خشمگین است!

 

٨ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

الحاسدُ یَضُرُّ بِنَفسِه قَبلَ أَن یَضُرَّ بِالمحَسودِ.

آدم حسود پیش از آنکه به طرف مقابل زیان برساند به خودش زیان رسانده است.

٩ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

یَكفیكَ مِنَ الحاسِدِ اَنَّهُ یَغتَمُّ وَقتَ سُرورِك!

کیفر آدم حسود برای تو همین بس که در وقت سرور و خوشحالی‌ تو، او غمگین و غصّه‌دار است!

 

١٠ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

وَیحَ الحَسدَ ما أعدلهَ بَدَأ بصاحِبِه فَقتَلَه!

به راستی که حسد چه بزرگ دادگری است! از همان اوّل به سراغ خود حسود می‌رود و در پایان، به زندگی او خاتمه می‌دهد!

 

١١ـ امام حسن‌مجتبی(ع):

الحسدُ رائدُ السُّوءِ و مِنهُ قَتَل قابیلُ هابیلَ.

حسد، پیش قراول تمام شرور و بدی‌ها است. از روی همین حسد بود که قابیل برادرش هابیل را به قتل رسانید.

 

١٢ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

الحاسدُ جاحِدٌ لأنّهُ لَم یَرضَ بِقضاءِ الله.

آدم حسود ـ در حقیقت ـ یک آدم لَجوج و ستیزه‌جو است. زیرا او به قضا و مقدرات الهی تن نمی‌دهد.

 

١٣ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اَلحسدُ داء عَیاءٌ لایزولُ اِلاّ بِهَلْكِ الحاسِدِ أَو مَوتِ المَحسود!

حسد یک بیماری علاج‌ناپذیری است که جز با از پای درآمدن حسود یا مرگ طرف مقابل زوال نمی‌پذیرد!

حسد

١٤ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

النَّصیحةُ مِن الحاسِد محال!

توقع نصیحت و خیرخواهی از آدم حسود محال است!

 

١٥ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

الحسودُ دائمُ السُّقمِ و إنْ كانَ صحیحَ الجَسَدِ.

آدم حسود همیشه مریض است هرچند (به ظاهر) بدنی سالم و تندرست دارد.

 

١٦ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

آفةُ الدّینِ: اَلحَسدُ وَالعُجْبُ وَالفَخرُ.

سه خصلت آفت دینند: حسد، خودپسندی و فخرفروشی به دیگران.

 

١٧ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

حَسدُ الصّدیقِ مِن سُقمِ المَوَدَّةِ.

دوستی که به دوستش حسد بِبَرَد دوست سالمی نیست.

 

١٨ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

إنَّ الحَسَد یَأكُلُ الایمانَ كما تَأكُل النّارُ الحَطَبَ الیابسَ.

حسد مانند آتشی که هیزم خشک را با حرص و وَلَع می‌خورد، ایمان آدمی را به سرعت تباه و نابود می‌سازد.

 

١٩ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الحَسدُ لایَجلِبُ اِلاّ مَضَرَّةً وَ غَیظاً، یُوهِنُ قَلبَكَ وَ یُمرِضُ جِسمَكَ و شرُّ ما استَشَعَر قلبَ المرءِ الحَسدُ.

حسادت جز غیظ و ضرر برای تو نتیجه نمی‌دهد. قلبت را ضعیف و بدنت را رنجور می‌كند و از بدترین‌ عارضه‌های قلبی به شمار می‌رود.

 

٢٠ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

إنَّ المُؤمِنَ یَغبِطُ وَ لایَحسُدُ و المُنافِقُ یحسُدُ ولایَغبِطُ.

مؤمن بر نعمت‌های دیگران غبطه می‌خورد اما حسودی نمی‌کند در حالی که منافق بر آن‌ها حسودی می‌کند ولی غبطه نمی‌خورد.

حسد

٢١ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

صِحَّةُ الجَسَدِ مِن قِلّةِ الحَسَدِ.

هر چقدر حسد کمتر باشد تن آدمی سالم‌تر است.

 

٢٢ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

لِلحاسِد ثلاثُ علاماتٍ: یَغتابُ اِذا غابَ وَ یَتَمَلَّقُ اِذا شَهِدَ وَ یَشمَتُ بِالمُصیبَة.

آدم حسود سه علامت دارد: ‌در پشت سر غیبت می‌کند، هنگام حضور تملّق می‌جوید. و در وقت بلا و مصیبت انسان را شماتت می‌نماید.

 

٢٣ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

اَلحاسدُ یَری أنَّ زَوالَ النِّعمةِ عَمَّن یَحسُدُهُ نِعمةٌ علَیه!

آدم حسود، زوال نعمت از طرف مقابل را برای خود یک نعمتی به حساب می‌آورد!

 

٢٤ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الحاسدُ لایَشفیهِ اِلاّ زَوالُ النِّعمَةِ.

درد آدم حسود را جز زوال نعمت از دیگران، درمان نمی‌بخشد!

 

٢٥ـ امام حسن مجتبی(ع):

ما رَأَیتُ ظالمِاً أَشبَهُ بِمظلومٍ مِن حاسِدٍ!

هیچ ظالمی که تا این اندازه به مظلوم شباهت داشته باشد مانند آدم حسود ندیدم!

٢٦ـ مولی امیرالمؤمنین (ع):

العَجَبُ لِغَفلَةِ الحُسّادِ عَن سلامَةِ الأَجسادِ!

عجبا، که حسودان تا چه اندازه از سلامتی جسم و بدن خود غافل و بی‌خبرند!

 

٢٧ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

اِستعینوا عَلی حَوائِجِكُم بِالكِتمانِ فاِنَّ كُلَّ ذی نِعمةٍ مَحسودٌ.

تا می‌توانید امور و خواسته‌های خود را از دیگران کتمان بدارید که هر صاحب نعمتی (همواره) مورد رشک و حسادت دیگران است.

 

٢٨ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

كفی لِلحُسودِ مِنَ الحَسَدِ!

برای آدم حسود، همان حسادت برای (هلاكت) او كافیست!

 

٢٩ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

اَلحَسدُ أصلُهُ مِن عَمَی القَلبِ وَالجْحودِ بِفَضِل اللهِ تَعالی و هُما جَناحان لِلكُفرِ.

اصل و مَنشأ حَسَد از کوردلی و ناسپاسی الطاف الهی است که این خود، دو بال کفر وبی‌دینی به شمار می‌روند.

 

٣٠ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

لا عَیشَ لِحسودٍ.

آدم حسود هیچگاه در زندگی راحتی ندارد.

 

٣١ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

مَن حَسَدَ مؤمناً اِنماثَ الایمانُ فی قَلبِهِ كمایَنماثُ المِلحُ فی‌الماءِ!

کسی که به یک مؤمن حسودی کند ایمان خود را مانند نمک که در آب حل می‌شود به کلی از دست داده است!

 

٣٢ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

الحاسِدُ یُظهِرُ وُدَّهُ فی ‌اَقوالِهِ وَ یُخفی بُغضَهُ فی ‌اَفعالِهِ.

آدم حسود دوستی خود را به زبان اظهار می‌کند ولی بُغض و کینه‌اش را در رفتارش پنهان می‌نماید.

 

٣٣ـ امام هادی(ع):

اَلحَسَدُ ما حی‌الحَسَناتِ جالِبُ المَقتِ.

حسد، حَسَنات انسان را نابود می‌کند و بُغض و دشمنی‌ها را باعث می‌گردد.

 

٣٤ـ «مولی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)»:

مَن تَرَكَ الحَسَدَ كانت لَهُ المَحبَّةُ عِنْدَ النّاسِ.

کسی که اصلاً حسودی نمی‌کند همیشه مورد علاقه و محبّت دیگران است.

 

٣٥ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

أَعداءُ نِعَمِ اللهِ اَلّذینَ یَحسُدونَ النّاسَ علی ما آتاهُمُ اللهُ مِن فَضلِهِ.

دشمنان نعمت‌های خدادای آن کسانی هستند که به مردم در آنچه خداوند از فضل خود به آنان مرحمت کرده حسودی می‌کنند.

 

٣٦ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

مَنِ اتّقی قَلبُهُ لَم یَدخُلْهُ الحَسَدُ.

کسی که قلبی متقی و پرهیزگار دارد حسد بدان راه ندارد.

 

٣٧ـ امام هادی(ع):

ایّاكَ وَ الحَسَدَ فِإِنَّه یَبینُ فیكَ و لایَعمَلُ فی عَدُوِّكَ.

برحذر باش و از حسادت شدیداً بپرهیز و این را بدان که اثر آن تنها در خودت آشکار می‌شود و اثری در دشمنت نخواهد داشت.

 

٣٨ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الحَسدُ مَرَضٌ لایوُسی!

حسادت یك مرضی است كه قابل علاج نیست!

 

٣٩ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

الَحسودُ كثیرُ الحَسَراتِ مَتضاعَفُ السَّیِّئاتِ!

آدم حسود همیشه حسرت و اندوهش زیاد و گناهانش مضاعف و دوچندان است!

 

٤٠ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

دَعِ الحَسَدَ وَ الكِذبَ وَ الحِقدَ فَإنَّهُنَّ ثلاثةٌ تُشینُ الدّینَ وَ تُهلِكُ الرَّجُلَ.

حسد و دروغ و کینه را از خودت دور کن، این سه خصلت دین انسان را لکّه‌دار می‌کند و منجر به نگون‌بختی او می‌گردد.

 

41-پيامبر گرامی اسلام صلی‌الله عليه و آله و سلم:

الحاسدُ جاحِدٌ لأنّهُ لَم يَرضَ بِقضاءِ الله.

آدم حسود ـ در حقيقت ـ يک آدم لَجوج و ستيزه‌جو است. زيرا او به قضا و مقدرات الهي تن نمي‌دهد.

 

42-امیر المومنین عليه‌السلام:

اَلحسدُ داء عَياءٌ لايزولُ اِلاّ بِهَلْكِ الحاسِدِ أَو مَوتِ المَحسود!

حسد يک بيماري علاج‌ناپذيري است که جز با از پاي درآمدن حسود يا مرگ طرف مقابل زوال نمي‌پذيرد!

حسد

43-پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله :

إذا تَطَيّرتَ فامْضِ ، و إذا ظَنَنْتَ فلا تَقْضِ ، و إذا حَسَدتَ فلا تَبْغِ .

هرگاه فال بد زدى، اعتنايى نكن و هرگاه گمان بردى، [زود ]داورى مكن و چون حسد بردى، ستم مكن .

 

44-امیر المومنین عليه السلام :

الحَسودُ دائمُ السُّقمِ و إنْ كانَ صَحيحَ الجِسمِ .

حسود، هميشه مريض حال است، هر چند تنش سالم باشد .

 

45-امام على عليه السلام :

صِحّةُ الجَسَدِ مِن قِلَّةِ الحَسدِ .
سلامت جسم، از كمى حسادت است .

 

46-پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله :

لا حَسَدَ إلاّ في اثنتَينِ : رجُلٍ آتاهُ اللّه ُ مالاً فهُو يُنْفِقُ مِنهُ آناءَ اللّيلِ و آناءَ النّهارِ ، و رجُلٍ آتاهُ اللّه ُ القُرآنَ فهُو يَقومُ بهِ آناءَ اللّيلِ و آناءَ النّهارِ .

حسادت* جز در دو مورد روا نيست : رشك بردن به مردى كه خداوند به او مال و ثروتى داده و او آن را شب و روز انفاق مى كند، و رشك بردن به مردى كه خداوند به او قرآن عطا فرموده است و او شبانه روز به آن مى پردازد .

 

47-امام على عليه السلام :

الحَسدُ يُنْشئُ الكَمَدَ .

حسادت، اندوه و دلمردگى مى آورد .

 

48-امام على عليه السلام :

الحَسودُ أبدا عَليلٌ .

حسود، همواره رنجور است .

 

49-امام صادق عليه السلام :

يَقولُ إبْليسُ لجُنودِهِ : ألْقُوا بَيْنهُمُ الحَسدَ و البَغْيَ ؛ فإنَّهُما يَعْدِلانِ عندَ اللّه ِ الشِّرْكَ .

ابليس به لشكر خود مى گويد : ميان آنان حسادت و تجاوزگرى افكنيد ، كه اين دو خوى نزد خدا، برابر با شرك است.

 

50-امام صادق عليه السلام :

لا يَطْمَعنَّ ··· الحَسودُ في راحةِ القَلبِ .

حسود نبايد ··· به آسودگى دل اميد بندد .

 

51-امام صادق عليه السلام :

لَيس ··· لحَسودٍ غِنىً .

براى هيچ حسودى ··· بى نيازى پيدا نمى شود .

 

52-پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله :

اسْتَعينوا على قَضاءِ حَوائجِكُم بالكِتْمانِ ، فإنَّ كُلَّ ذي نِعمَةٍ مَحسودٌ .

در برآوردن نيازهاى خود از كتمان كمك گيريد ، زيرا هر صاحب نعمتى محسود واقع مى شود .

 

53-پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله :

ألاَ إنَّهُ قد دَبَّ إلَيكُم داءُ الاُمَمِ مِن قَبْلِكُم و هُو الحَسدُ ، لَيس بحالِقِ الشَّعْرِ ، لكنَّهُ حالِقُ الدِّينِ .

هان ! بيمارى امتهاى پيشين به شما سرايت كرده، و آن حسادت است ؛ اين بيمارى نه موى سر را ، كه دين را مى تراشد و از بين مى برد.

 

54-پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:

إيَّاكُم و الحَسدَ ؛ فإنَّهُ يَأكُلُ الحَسَناتِ كما تَأكُلُ النّارُ الحَطَبَ .

از حسادت بپرهيزيد؛ زيرا حسنات و نيكيها را فرو مى خورد، همچنان كه آتش هيزم را .

 

55-پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

 ألا لا تُعادُوا نِعَمَ اللّه ِ . قيلَ : يا رسولَ اللّه ِ ، و مَنِ الّذي يُعادِي نِعَمَ اللّه ِ ؟! قالَ : الّذينَ يَحْسُدونَ النّاسَ .

هان ! با نعمتهاى خدا دشمنى مكنيد. عرض شد : اى رسول خدا ! چه كسى با نعمتهاى خدا دشمنى مى كند ؟ فرمود : آنان كه به مردم حسادت مى ورزند .

 

56-امام صادق عليه السلام :

بَينما موسى بنُ عِمرانَ يُناجي رَبَّهُ و يُكَلّمُهُ إذ رأى رجُلاً تَحتَ ظِلِّ عَرشِ اللّه ِ ، فقالَ : يا رَبِّ ، مَن هذا الّذي قَد أظَلّهُ عَرشُكَ ؟ فقالَ : يا موسى ، هذا مِمّن لَم يَحْسُدِ النّاسَ على ما آتاهُمُ اللّه ُ مِن فَضلِهِ .

آن گاه كه موسى بن عمران در حال مناجات و سخن گفتن با پروردگارش بود، مردى را زير سايه عرش خداوند ديد . عرض كرد : اى پروردگار من! اين كيست كه در سايه عرش توست؟ خدا فرمود : اى موسى ! او از كسانى است كه بر نعمتهايى كه خدا به مردم داده است، حسادت نورزيده است.

 

57-امام على عليه السلام:

الحَسودُ كثيرُ الحَسَراتِ ، مُتضَاعَفُ السَّيّـئاتِ .

حسود، پُر حسرت است، و گناهانش مضاعف.

 

58-امام على عليه السلام :

الحَسودُ سَريعُ الوَثْبَةِ ، بطَيءُ العَطْفَةِ .

حسود، زود خشم مى گيرد و كينه از دلش دير مى رود .

 

59-امام صادق عليه السلام :

الحاسِدُ مُضِرٌّ بنَفْسِهِ قَبلَ أنْ يَضُرَّ بالمَحسودِ ، كإبْليسَ أوْرَثَ بحَسَدِهِ لِنَفْسِهِ اللَّعْنَةَ و لآدمَ عليه السلام الاجْتِباءَ.

حسود، پيش از آن كه به محسود زيان رساند، به خود زيان مى زند؛ مانند ابليس، كه با حسد ورزى، براى خود نفرين خريد و براى آدم عليه السلام برگزيدگى .

 

60-امام على عليه السلام :

الحَسدُ عَيبٌ فاضِحٌ ، و شُحٌّ فادِحٌ ، لا يَشْفي صاحِبَهُ إلاّ بُلوغُ آمالِهِ فيمَن يَحْسُدُهُ .

حسادت، عيبى رسوا و بخلى سهمگين است و حسود، تا به آرزوى خود درباره محسودش نرسد، آرام نمى گيرد .

 

61-امام على عليه السلام :

رأسُ الرَّذائلِ الحَسدُ .
حسد، سر آمد رذيلت هاست .

 

62-امام على عليه السلام :

إذا أمْطَرَ التَّحاسُدُ نَبَتَ التَّفاسُدُ .

 

هر گاه حسادت فرو بارد، گياه تبهكارى برويد .

 

63-امام على عليه السلام :

للّه ِ دَرُّ الحَسـدِ مـا أعْدَلَـهُ ! بَـدأَ بصاحِبِهِ فقَتلَهُ .

آفرين بر حسادت ! چه عدالت پيشه است ! پيش از همه صاحب خود را مى كشد !

 

64-امام على عليه السلام :

مَن وَلِعَ بالحَسدِ وَلِعَ بهِ الشُّؤْمُ

هر كه شيفته حسادت باشد، نحسى و شور بختى شيفته او گردد .

 

65-امام على عليه السلام :

الحَسدُ مَطِيَّةُ التَّعبِ .
حسادت، مَركَب رنج است .

 

66-امام على عليه السلام :

الحَسَدُ مَرضٌ لا يُؤْسى .
حسد، دردى بى درمان است.

 

67-امام على عليه السلام :

الحَسَدُ دَأْبُ السَّفِلِ و أعْداءِ الدُّوَلِ .
حسد، خوى فرومايگان و تنگ نظران است .

 

68-امام على عليه السلام :

الحَسدُ مِقْنَصَةُ إبْليسَ الكُبرى .
حسادت، دام بزرگ ابليس است.

 

69-امام على عليه السلام :

الحَسدُ حَبْسُ الرُّوحِ
حسادت، زندان روح است .

 

70-امام على عليه السلام :

الحَسدُ شَرُّ الأمْراضِ .
حسادت، بدترين بيمارى است.

 

71-امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از آيه «آن چيزى را كه خداوند با آن برخى را بر برخى ديگر برترى داده است آرزو نكنيد»(نساء،32) ـ فرمود :لا يَتَمنّى الرّجُلُ امْرأةَ الرّجُلِ و لا ابنَتَهُ ، و لكنْ يَتَمنّى مِثلَهُما .
مرد ، زن يا دختر كس ديگرى را آرزو نكند، بلكه آرزو كند كه مانند آنها را داشته باشد.

 

72-امام على عليه السلام :

الحَسدُ أحَدُ العَذابَينِ .
حسادت، يكى از دو عذاب است.

 

73-مُحَمَّد بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع‏

إِنَّ الرَّجُلَ لَيَأْتِي بِأَيِّ بَادِرَةٍ فَيَكْفُرُ وَ إِنَّ الْحَسَدَ لَيَأْكُلُ الْإِيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ.

امام محمد باقر عليه السلام فرمود: «به درستى كه مرد، گاه است كه در هنگام غضب، گفتار يا كردارى از او سر مى‏زند كه به سبب آن كافر مى‏شود. و به درستى كه حسد ايمان را مى‏خورد، چنان كه آتش هيزم را مى‏خورد».

 

74-مَحْبُوبٍ عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ‏ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لَا يَحْسُدْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً إِنَّ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ كَانَ مِنْ شَرَائِعِهِ السَّيْحُ فِي الْبِلَادِ فَخَرَجَ فِي بَعْضِ سَيْحِهِ وَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ قَصِيرٌ وَ كَانَ كَثِيرَ اللُّزُومِ لِعِيسَى ع فَلَمَّا انْتَهَى عِيسَى إِلَى الْبَحْرِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ بِصِحَّةِ يَقِينٍ مِنْهُ فَمَشَى عَلَى ظَهْرِ الْمَاءِ فَقَالَ الرَّجُلُ الْقَصِيرُ حِينَ نَظَرَ إِلَى عِيسَى ع جَازَهُ بِسْمِ اللَّهِ بِصِحَّةِ يَقِينٍ مِنْهُ فَمَشَى عَلَى الْمَاءِ وَ لَحِقَ بِعِيسَى ع فَدَخَلَهُ الْعُجْبُ بِنَفْسِهِ فَقَالَ هَذَا عِيسَى رُوحُ اللَّهِ يَمْشِي عَلَى الْمَاءِ وَ أَنَا أَمْشِي عَلَى الْمَاءِ فَمَا فَضْلُهُ عَلَيَّ قَالَ فَرُمِسَ‏ فِي الْمَاءِ فَاسْتَغَاثَ بِعِيسَى فَتَنَاوَلَهُ مِنَ الْمَاءِ فَأَخْرَجَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ مَا قُلْتَ يَا قَصِيرُ قَالَ قُلْتُ هَذَا رُوحُ اللَّهِ يَمْشِي عَلَى الْمَاءِ وَ أَنَا أَمْشِي عَلَى الْمَاءِ فَدَخَلَنِي مِنْ ذَلِكَ عُجْبٌ فَقَالَ لَهُ عِيسَى لَقَدْ وَضَعْتَ نَفْسَكَ فِي غَيْرِ الْمَوْضِعِ الَّذِي وَضَعَكَ اللَّهُ فِيهِ فَمَقَتَكَ اللَّهُ عَلَى مَا قُلْتَ-فَتُبْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِمَّا قُلْتَ قَالَ فَتَابَ الرَّجُلُ وَ عَادَ إِلَى مَرْتَبَتِهِ الَّتِي وَضَعَهُ اللَّهُ فِيهَا فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ لَا يَحْسُدَنَّ بَعْضُكُمْ بَعْضاً.

از داود رقّى كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‏فرمود: «از خدا بپرهيزيد و بر يكديگر حسد مبريد. به درستى كه از جمله شريعت‏هاى عيسى بن مريم ، گشتن در شهرها (مسافرت) بود. پس در بعضى از مسافرت های خويش بيرون رفت و مرد كوتاهى از اصحاب آن حضرت با وى همراه بود، و در بيشتر اوقات ملازم حضرت عيسى عليه السلام بود؛ پس چون حضرت عيسى عليه السلام به كنار دريا رسيد، با صحّت يقينى كه داشت، بسم اللَّه گفت و بر روى آب رفت. آن مرد كوتاه در هنگامى كه به سوى عيسى عليه السلام نظر كرد و ديد كه از دريا گذشت، با صحّت يقينى از خود، بسم اللَّه گفت و بر روى آب رفت و به عيسى عليه السلام رسيد؛ پس عجب در دلش داخل شد و بر خود نازيد و گفت كه: اينك، عيسى روح اللَّه است كه بر روى آب‏ مى‏رود، و من نيز بر روى آب مى‏روم، پس افزونى او بر من چيست؟» حضرت صادق عليه السلام فرمود: «پس آن مرد در آب فرو رفت، و به عيسى استغاثه كرد و عيسى او را گرفت و از آب بيرون آورد. بعد از آن، به او فرمود كه: اى كوتاه! با خود چه گفتى؟ عرض كرد كه: گفتم:اينك، عيسى روح اللَّه است كه بر روى آب مى‏رود، و من نيز مى‏روم، و از اين، عجبى در دل من داخل شد. حضرت عيسى به او فرمود كه: هر آينه خود را گذاشتى در غير موضعى كه خدا تو را در آن گذاشته، و بلندپروازى كردى؛ پس خدا بر تو غضب كرد بر آن‏چه با خود گفتى، و الحال به سوى خداى عز و جل توبه كن از آن‏چه گفتى». حضرت فرمود: پس آن مرد توبه كرد و برگشت به آن مرتبه‏اى كه خدا او را در آن قرار داد ؛ «پس از خدا بپرهيزيد و البتّه بر يكديگر حسد مبريد».

 

75-قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏

كَادَ الْفَقْرُ أَنْ يَكُونَ كُفْراً وَ كَادَ الْحَسَدُ أَنْ يَغْلِبَ الْقَدَرَ.

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند : نزديك است كه فقر كفر باشد و نزديك است كه حسد، بر قضا و قدر خدا غالب گردد

 

76-عن رَسُول اللَّهِ ص‏ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ ع يَا ابْنَ عِمْرَانَ لَا تَحْسُدَنَّ النَّاسَ عَلَى مَا آتَيْتُهُمْ مِنْ فَضْلِي وَ لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى ذَلِكَ وَ لَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ فَإِنَّ الْحَاسِدَ سَاخِطٌ لِنِعَمِي صَادٌّ لِقَسْمِيَ الَّذِي قَسَمْتُ بَيْنَ عِبَادِي وَ مَنْ يَكُ كَذَلِكَ فَلَسْتُ مِنْهُ وَ لَيْسَ مِنِّي.

رسول خدا صلى الله عليه و آله: خداى عز و جل به موسى بن عمران فرمود كه: اى پسر عمران! بر مردمان حسد مبر بر آن‏چه به ايشان داده‏ام از فضل خويش، و چشم‏هاى خود را به سوى آن مبر، و بايد دنبال آن نروی: زيرا كه حسود، نعمت‏هاى مرا خوش ندارد و از آن ناخشنود است، و بازدارنده قسمت‏هاى من است كه در ميان بندگان خود قسمت نموده‏ام. و هر كه همچنين باشد، من از او نيستم و او از من نيست».

 

77-عيون أخبار الرضا عليه السلام بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع أَنَّهُ قَالَ: أَخَذَ النَّاسُ ثَلَاثَةً مِنْ ثَلَاثَةٍ أَخَذُوا الصَّبْرَ عَنْ أَيُّوبَ ع وَ الشُّكْرَ عَنْ نُوحٍ ع وَ الْحَسَدَ عَنْ بَنِي يَعْقُوبَ.

مردم 3 چیز را از 3 (شخص و گروه) فرا گرفتند. صبر را از ایوب و شکر را از نوح و حسد را از فرزندان یعقوب

 

78-أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: ثَلَاثٌ لَمْ يَعْرَ مِنْهَا نَبِيٌّ فَمَنْ دُونَهُ الطِّيَرَةُ وَ الْحَسَدُ وَ التَّفَكُّرُ فِي الْوَسْوَسَةِ فِي الْخَلْقِ.

3 چیز است که پیامبران و پایین تر از ایشان خالی از آنها نیستند (حتی انبیاء هم مبتلی به آن میشوند البته غیر از 14 معصوم) فال بد، حسد و تفکر در وسوسه ی در خلق

 

 

مقالات مرتبط
سید محمد
بدون دیدگاه
سید محمد
بدون دیدگاه
سید محمد
بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امام زمان

محتوای جدول

اسعد الله ایامکم

عید شما مبارک

در این عید سعید چه زیباست با مطالعه ی روایات اهل البیت علیهم السلام موجبات نزدیکی بیشتر به خداوند متعال و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را فراهم آوریم